Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων θαλασσών
και των γαλάζιων πόντων
Και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές
χωρίς να σκίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων

Καλησπέρα αγαπημένη μου φίλη!
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!
Δεν είναι απαισιόδοξο αυτό το ποίημα. Είναι απλώς γραμμένο από κάποιον που αγάπησε πολύ τη θάλασσα. Η θάλασσα όμως είναι απέραντη κι εμείς οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για τη στεριά.Βουτάμε για λίγο και επιστρέφουμε μούσκεμα από αλμύρα και δάκρυα. Γιατί τη βλέπουμε μόνο από πάνω. Ο βυθός της παραμένει ένα άλυτο μυστήριο. Μακάριοι όσοι αρκούνται στην γαλάζια της όψη και δεν πασχίζουν να εξερευνήσουν τα έγκατά της…