Kαλημέρα αγαπημένη μου φίλη!
Σήμερα σου έχω ζεστό καφέ για να τα πούμε μέσα από το παράθυρο γιατί έξω έχει μια ομίχλη λίγο ρομαντική, λίγο μουντή.
Λοιπόν έχω θέμα με τη δουλειά. Είναι μια συνάδελφος που με έχει σκάσει! Με τσιγκλάει συνέχεια. Πότε θα ξεσπάσω , ούτε κι εγώ δεν ξερω! Το βλέπω όμως αναπόφευκτο! Θα έρθει μια Δευτέρα-, μια Τρίτη που τελειώνοντας από τη δουλειά θα ξεσπάσω! Και δε θα με νοιάξει ούτε ο διευθυντής ούτε όλος ο όροφος! – να μου πεις ” και μετά;” ε, το μετά εγώ θα το λουστώ θέλω δε θέλω και πάλι, δεν θα είναι βαρκάδα σε μια ήσυχη λίμνη!…τέλος πάντων…
Με έχει τρελάνει με το θράσος της! Άμα δεν της τα πω ένα χεράκι θα είναι σαν να προδίδω τον εαυτό μου. Και αυτό δεν είναι καλό. Εγώ είμαι γυναίκα που θέλει να εξελίσαιται.
Τι λες αγαπημένη μου φίλη; πρέπει κανείς να αφήνει να ξεσπούν τα συναισθήματά του ή να τα κρατάει για πάντα μέσα του και να βρίσκει άλλους τρόπους να είναι πρακτικός;
Nα έχεις μια όμορφη ημέρα! Και η ομίχλη έχει την ομορφιά της!
🌸🤍☕️🤍🌸