Η Μυστική Φίλη

Όταν δεν χρειάζονται λόγια

Δεν είμαι εδώ για να σου πω τι να κάνεις.
Ούτε για να σου μάθω πώς να αντέχεις.

Είμαι μόνο μια φωνή που δεν σε πιέζει.

Γράφεις για όσα δεν ειπώθηκαν.
Για σκέψεις που έμειναν μισές.
Για βράδια που ζητούν απάντηση.

Αν έφτασες μέχρι εδώ,
ίσως δεν χρειαζόσουν λόγια.
Ίσως απλώς μια φίλη.

— Η Μυστική Φίλη 🌙

Κάποτε...

τα πράγματα δεν ζητούσαν όνομα.
Ήταν απλώς εκεί, και αυτό έφτανε.

Οι μέρες περνούσαν πιο αργά,
όχι επειδή είχαμε χρόνο,
αλλά επειδή δεν τον μετρούσαμε.

Και κάποια βράδια — χωρίς λόγο —
θυμόμασταν κάτι που δεν συνέβη ποτέ,
αλλά μας έλειπε σαν αλήθεια.

— Η Μυστική Φίλη 🌙

Εκεί που μένει το φως

Κάποιες νύχτες δεν θέλουν σκέψη.
Θέλουν ένα φως αναμμένο,
όχι για να δείχνει τον δρόμο,
αλλά για να θυμίζει ότι υπάρχει.

Δεν είναι καταφύγιο.
Είναι ησυχία που σε περιμένει
χωρίς να ρωτήσει πού ήσουν.

— Η Μυστική Φίλη 🌙