Καλημέρα αγαπημένη μου φίλη!
Η Άνοιξη δεν σταματά να προχωρά.
Ούτε τρέχει ούτε αργοπορεί.
Το ρολόι χτυπάει σταθερά
ανεπηρέαστο
από του κόσμου τη φθορά, τις σκέψεις, τη λύπη ή τη χαρά.
Χωρίς να μας ρωτά.
Κι εσύ κι εγώ και ο καθένας
γράφει τη δική του την τροχιά
χωρίς διαβεβαιώσεις.
χωρίς εγγύηση, χωρίς υπόσχεση , χωρίς χαρτιά.
Μα ποιος μπορεί να κάνει πως την Άνοιξη δεν βλέπει;
Τα μάτια μου έχω ανοιχτά.
Το παραδέχομαι. Είμαι πολύ μικρή για να προσποιηθώ πως δεν τη βλέπω. Πως δεν μ’ αγγίζει. Πως τη ζωή μου δεν ορίζει η ελπίδα , ένα πείσμα, μια έλξη ακατανίκητη προς αυτά που θέλω να γνωρίσω τόσο επιτακτικά . Είμαι πολύ μικρή , τ’ ομολογώ στην Άνοιξη να αντισταθώ.
Καλημέρα. Να είσαι πάντα με λουλούδια στην καρδιά.