Καλησπέρα αγαπημένη μου φίλη!
Το δώρο για την Ανάσταση
Κράτησα μια όμορφη λαμπάδα και για μένα.
Κατάλαβα πως ίσως για το περιτύλιγμα δεν χρειάζεται κανείς να ανησυχεί.
Τόσο καιρό τρέμουν τα χέρια μου να ανοίξουν το περιτύλιγμά του μα η ομορφιά δεν είναι στο κουτί.
Στη φλόγα του είναι παρόλο που δεν είναι ένα απλό κερί.
Δεν είναι ένα κερί σαν όλα τα άλλα που σβήνουν με το πρώτο φύσημα.
Είναι λαμπάδα της Λαμπρής.
Η ομορφιά της είναι η φλόγα της. Δεν θελω τίποτε άλλο. Μόνο να σιγοκαίει, να μη μου σβηστεί.
Τη διάλεξα σε χρώμα θαλασσί. Εχει και για στολίδια της δυο τρία κοχυλάκια.
Αυτό το δώρο μου έκανε η ζωή για τούτη τη Λαμπρή και δεν μου χρωστάει κάτι άλλο.
Μόνο τούτη τη φλογίτσα θέλω να’ ναι σταθερή. Να μου φωτάει κι εγώ να την κρατάω μες στη χούφτα μου, να της μιλάω, να με ζεσταίνει, να την κρατώ και με το τόσο δα αθέατο φεγγοβόλημά της να γίνονται ορατά όλης της συνομιλίας αυτής, τα θαυμαστά τα μυστικά της.
Μου θύμισες παιδικά χρόνια..